نامردی آنان همین بس که تنها در مقابل قلب عاشق و فریب خورده ی یک زن

احساس می کنند مردند . تا هنگامی که قلب زن تسلیم نشده پست تر و سمج تر از

یک سگ ولگرد .عاجز تر و تو سری خورده تر از یک اسیر . گدا تر از همه ی

گدایان سامره .پوزه بر خاک و دست تمنا به پیش .گدایی عشق می کنند. اما به

محض این که خاطرشان در تسلیم قلب زن راحت شد یکباره  به یادشان می افتد

خدا مردشان آفریده و آن وقت کمال مردانگی را در نهایت نامری در شکنجه دادن

و به زنجیر کشیدن قلب یک زن اسیر جستجو می کنند.